Na liście są wszystkie odmiany auta z FSO: wczesne egzemplarze z lat 1978-1991 nazywane Borewiczami, Caro i Caro Plus z lat 90., sedan Atu i Atu Plus, a także wersje użytkowe Truck i Cargo, w tym karetki i auta strażackie. Silniki to 1.5 i 1.6, rzadziej 1.4 16V i diesel 1.9. Obok aut kolekcjonerskich z niskim przebiegiem są zwykłe egzemplarze na co dzień, projekty do odbudowy i pojedyncze części. Za co kupujący cenią Poloneza: części są tanie i wciąż dostępne, konstrukcja pozwala na naprawy w garażu, a zadbane sztuki mają status klasyka. Osobne listy mają Polonez Caro, Polonez Atu oraz wersje silnikowe 1.5 i 1.6.
Na co zwrócić uwagę w ogłoszeniu Poloneza
korozja: progi, podłużnice, nadkola i podłoga bagażnika, poproś o zdjęcia od spodu,
oryginalność: zapytaj, czy silnik, lakier, tapicerka i felgi są fabryczne, kolekcjonerzy płacą za nietknięte egzemplarze,
dokumenty i historia: karta pojazdu, książka obsługi albo stare dowody, przy klasyku liczy się ciągłość właścicieli,
wersja i rocznik: sprzedający często piszą tylko "Polonez", dopytaj, czy to Borewicz, Caro czy Atu i z którego roku,
instalacja LPG: sprawdź, czy jest wpisana w dowodzie i kiedy była serwisowana.
Skąd nazwa
Nazwę wybrali czytelnicy Życia Warszawy w plebiscycie w 1978 roku, a nadwozie powstało w Centro Stile Fiat z udziałem polskich stylistów. Produkcja trwała w FSO na warszawskim Żeraniu od maja 1978 do kwietnia 2002 roku.