-
Oferta od
firmy
-
Stan
używane
Ikona Zstąpienie Jezusa Chrystusa do Otchłani
Ikonografia prawosławna przedstawia zstąpienie do piekieł jako wyrwanie z mocy śmierci całego rodzaju ludzkiego. Wydarzenie to, mające miejsce pomiędzy śmiercią a zmartwychwstaniem Jezusa, wprowadza w tajemnicę zwycięstwa Życia nad Śmiercią i niesie ostateczną nadzieję.
W centrum przedstawienia Zbawiciel, ukazany jest w świetlistej mandorli, stoi na strzaskanych wrotach piekieł i podaje rękę Adamowi, wyprowadzając starotestamentowych sprawiedliwych z otchłani – symbolizowanej przez paszczę potwora. Nieco niżej ukazana jest Ewa odziana w czerwoną szatę (czerwień jako symbol ludzkości), której dłonie pozostają osłonięte pod płaszczem w geście pokornego i pełnego szacunku przyjęcia daru życia wiecznego. Następnie ukazani są sprawiedliwi – prorocy i królowie Starego Przymierza (m.in. Dawid, Salomon, Jan Chrzciciel), którzy szerokim rzędem idą do góry, w kierunku bramy raju.
W górnej części kompozycji, w wydzielonej strefie, ukazano symboliczną scenę w Raju. Przedstawia ona Henocha, Eliasza oraz Dobrego Łotra (św. Dyzmę), którzy jako pierwsi znaleźli się w Ogrodzie Eden i oczekują tam na wprowadzenie pozostałych zbawionych przez Chrystusa.
Bordiura, nimby oraz mandorla są srebrzone i szkliwione na złoto. W obramieniu u góry znajduje się napis objaśniający w języku cerkiewnosłowiańskim pisany cyrylicą: „Воскресеніе Христово” (Zmartwychwstanie Chrystusa). W prawosławiu nazwa ta była tradycyjnie i powszechnie używana wobec kompozycji przedstawiających Zstąpienie do Otchłani. Bordiura została ujęta niebieskim i czerwonym pasem.
Tempera na desce, podkład kredowo-klejowy, srebrzenia szkliwione na złoto.
Odwrocie ikony z wyrytymi prowadnicami na dwie szpongi (których brak).
Rosja, XIX wiek
wymiary 35,4/31,4/3 cm