-
Oferta od
firmy
-
Stan
używane
Ikona Święty Jerzy
Wizerunek młodzieńczego rycerza w zbroi i płaszczu, na rumaku, godzącego włócznią w skrzydlatego, wijącego się u jego stóp smoka symbolizującego siły ciemności. Postać Świętego, koń, włócznia oraz nimb wokół głowy świętego zostały wyróżnione poprzez nałożoną na lico ikony tłoczoną mosiężną plakietę (blaszkę). U góry, na wysokości nimbu, widnieją napisy objaśniające. W tle ukazano uproszczoną roślinność i drzewa. Po prawej stronie scenę triumfu chrześcijaństwa obserwuje postać młodej, błagającej o ocalenie księżniczki Elizaby (Elisabe), córki pogańskiego króla miasta Silene w Libii. Nad księżniczką wznosi się średniowieczna wieża zamku.
Żołnierze-męczennicy już od wczesnego chrześcijaństwa odgrywali szczególną rolę w umacnianiu ducha narodu. Spośród wielkich męczenników-żołnierzy jednym z najpopularniejszych był Święty Jerzy Zwycięzca (Pobiednosiec). Zginął po torturach w 303 r., za panowania cesarza Dioklecjana. Jego imię (z greckiego „georgos”) znaczy „rolnik”, choć bardziej znany jest jako patron rycerstwa i Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. W Bizancjum zaliczano go, razem ze świętymi Dymitrem, Prokopem i Teodorem, do grona wielkich Świętych Rycerzy. O powszechności kultu Świętego Jerzego świadczą niezliczone poświęcone mu kościoły. Silny ośrodek wczesnego chrześcijaństwa na Kaukazie – Gruzja – swoją zachodnią nazwę (Georgia) zawdzięcza zakorzenionemu w tradycji zachodniej powiązaniu z imieniem tego świętego.
Bordiura jednolita ugrowa, wewnętrznie ujęta białą linią.
Olej na desce, podkład.
Bałkany, XIX/XX wiek,
wymiary 22,7/18,5/1,4 cm