Ikona podróżna, Matka Boża Kazańska
Ikona składa się z trzech plakiet mosiężnych tworzących składnię (tryptyk). Na centralnej części przedstawiony został wizerunek Matki Bożej Kazańskiej z lekko pochyloną głową w stronę znajdującego się obok Dzieciątka Jezus, które prawą dłonią wykonuje gest błogosławieństwa. Na zwieńczeniu w łuku przedstawiony został Bóg Ojciec w obłokach z rozłożonymi w geście opieki rękoma. Na skrzydłach tryptyku w dwóch rzędach oraz zwieńczeniach ukazane zostały sceny świąt cerkiewnych: Zwiastowanie (Archanioł Gabriel i Maria w zwieńczeniach), Wjazd Chrystusa do Jerozolimy oraz Ofiarowanie Jezusa w Świątyni (lewe skrzydło), a także Zstąpienie do Otchłani i Wniebowstąpienie Pańskie (prawe skrzydło).
Ikona Matki Bożej Kazańskiej należy do najbardziej czczonych wizerunków w Kościele prawosławnym. Cudowne objawienie tej ikony miało miejsce 8 lipca 1579 r., kiedy po wielkim pożarze dziewięcioletniej dziewczynce, Matronie Onuczinej, ukazała się we śnie Matka Boża i wskazała miejsce pod domem, gdzie ukryta była Jej ikona. Wizerunek ten zyskał sławę cudownego i stał się symbolem opieki nad Rusią, chroniąc wiernych przed nieszczęściami i chorobami.
Mosiądz, odlew cyzelowany, inskrypcje cyrylickie, zawiasy sprawne i kompletne, naturalna patyna.
Ikony podróżne powstały z potrzeb wiernych, dając im poczucie bezpieczeństwa dla ciała i duszy, pomagały skupić się na modlitwie, towarzyszyły pielgrzymom i podróżującym.
Rosja, XIX wiek
wymiary po rozłożeniu: 10,2/14,2 cm