-
Oferta od
firmy
-
Stan
używane
Ikona czteropolowa, Jezus Chrystus Ukrzyżowany,
W centrum Ikony przedstawiony został Jezus Chrystus Ukrzyżowany, u góry w obłokach Bóg Ojciec w białych szatach z rozłożonymi rękoma, poniżej Duch Święty pod postacią Gołębicy, po bokach dwaj aniołowie z osłoniętymi dłońmi, w głębokim pokłonie (proskynesis) adorują Chrystusa. Na wysokości drugiej belki słońce i księżyc. Zjawisko które Bóg dopuścił w momencie – śmierci Jezusa Chrystusa. Jak głoszą Ewangelie, m. in. Łukasza (23, 44-56): Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam Ducha Mojego. Po tych słowach oddał ducha. Wspomina to też apostoł Piotr w swym kazaniu wygłoszonym pod natchnieniem Świętego Ducha w Dniu Pięćdziesiątnicy, w kontekście Dnia Pańskiego: słońce zamieni się w ciemności, a księżyc w krew (Dz 2, 20). Niżej po lewej dwie Marie, po prawej – Święty Jan i Longinus - nawrócony żołnierz rzymski. Przy Krzyżu włócznia i hizop, w tle architektura Jerozolimy, pod Krzyżem czaszka i piszczele Adama. W tle napisy objaśniające cyrylicą.
Na wyznaczonych czterech kwaterach przedstawiono kolejno;
Po lewej u góry wizerunek Matki Bożej Tychwińskiej (Tichwinskaja Ikona Bożijej Matieri) Przedstawienie w typie Hodegetria, Maryja ukazana jest frontalnie, w półpostaci, głową lekko zwróconą w kierunku Chrystusa. Na lewym ramieniu trzyma Dzieciątko, dostojnym gestem prawej dłoni z długimi palcami wskazując na nie. Jest to gest prezentacji – wskazania ludziom Syna Bożego. Chrystus znajduje się w pewnym oddaleniu od twarzy Matki i ukazuje całe swe oblicze. Wznosi prawą dłoń w geście błogosławieństwa, w lewej trzyma zwój. Chrystus występuje w ikonograficznym typie Chrystusa – Emmanuela. Na wysokości nimbu Bogarodzicy monogram MP OY, co jest skrótem od greckich słów MHTHP OEOY – Matka Boga.
Po prawej wizerunek Świętego Sergiusza z Radoneża, cs. Prepodobnyj Siergij, igumien Radonieżskij i wsieja Rossii czudotworec (ur. 3 maja 1314 w Barnicach, zm. 1392) – odnowiciel życia monastycznego średniowiecznych ziem ruskich, wyniszczonych przez najazdy mongolskie, Święty Kościoła prawosławnego i katolickiego. Sergiusz z Radoneża czczony jest w Rosyjskim Kościele Prawosławnym jako opiekun tegoż Kościoła, zwany ihumenem ruskiej ziemi. Cudotwórca, mnich, asceta i założyciel klasztoru Trójcy Świętej. Dokonał wielu cudów za pomocą modlitwy. Wizerunek Świętego w półpostaci, prawą ręką błogosławi, w lewej trzyma rozwinięty zwój.
U dołu po lewej wizerunek Matki Bożej Kazańskiej (Kazanskaja ikona Bożijej Matieri), należy do ikon Maryjnych typu Hodegetria, czyli z języka greckiego: "Wskazująca Drogę". Hodegetrią jest w tych wizerunkach Matka Boża, która wskazuje gestem ręki na Jezusa Chrystusa jako na Drogę do Ojca. Jednak w ikonie Matki Bożej Kazańskiej Maryja ukazana jest w półpostaci, bez rąk, z ujętą w lekkim profilu i nieco pochyloną ku Dziecięciu głową. W ikonie tej ujęty frontalnie Zbawiciel nie zasiada na ręce Matki, ale stoi niejako na Jej kolanach. Prawa ręka Dziecięcia unosi się w geście błogosławieństwa. Na wysokości nimbu Bogarodzicy monogram MP OY, co jest skrótem od greckich słów MHTHP OEOY – Matka Boga. Należy do ikon Bogarodzicy darzonych największą czcią wiernych. Cudowne objawienie tej ikony miało miejsce 8 lipca 1579 r., kiedy po wielkim pożarze dziewięcioletniej dziewczynce, Matronie Onuczinej ukazała się we śnie Matka Boża i wskazała miejsce pod domem, gdzie ukryta była Jej ikona.
Po prawej ukazany jest Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca, Św. Mikołaj ur. się w Patarze w 280 r., był biskupem Miry – stolicy Licji, gdzie zmarł m-dzy 345 a 352 r. Na soborze w Nicei ostro przeciwstawił się heretyckiemu biskupowi Ariuszowi, za co został pozbawiony insygniów biskupich i wtrącony do więzienia. W więzieniu ukazał mu się Chrystus i Matka Boża, którzy zwrócili mu wolność i godność biskupią. Słynął dobrymi czynami i licznymi cudami, stąd uzyskał przydomek Cudotwórca. Na Rusi był opiekunem podróżujących, strzegł od pożarów, troszczył się o urodzaje. Świętemu Mikołajowi w folklorze ludowym przypisywano rolę taką jak najważniejszym Świętym, Aniołom, a nawet Archaniołom. Wizerunek Świętego w półpostaci, frontalnie, z prawą ręką błogosławiącą i lewą trzymającą otwartą Księgę.
Bordiura jednolita ugrowa, w niej dwa klejma w polach u góry zamkniętych łukiem, z wyobrażeniem; po lewej Anioła Stróża ( Angieł Chranitiel, Ангел-Хранитель ), po prawej Świętej Czcigodnej Paraskewy oraz napisy objaśniające cyrylica poszczególne wizerunki z kwater. Obramienie ujęte białą linią ciemnym i czerwonym pasem.
Tempera na desce, podkład kredowo – gipsowy, srebrzenia szkliwione na złoto.
Rosja XIX wiek,
wymiary 35,5/30,5/2,8 cm