-
Oferta od
firmy
-
Stan
używane
Ikona czteropolowa
Pole ikony zostało podzielone na cztery prostokątne kwatery z centralnym, owalnym medalionem oraz postaciami świętych na bordiurze.
W centrum, w owalnej sferze, ukazany został wizerunek Jezusa Chrystusa „Błogie Milczenie" (Anioła Wielkiej Rady). Przedstawia On Zbawiciela przed wcieleniem pod postacią młodzieńca ze skrzydłami i rękami złożonymi na krzyż na piersi. Wokół głowy widnieje charakterystyczny nimb w kształcie ośmioramiennej gwiazdy, złożonej z dwóch nakładających się kwadratów (jedyny ikonograficzny typ wyobrażenia Chrystusa z nimbem Pana Sawaofa). Symbolizują one bóstwo Stwórcy-Wszechwładcy oraz niepojęty dla ludzkiego rozumu mrok boskości.
Górne lewe pole: Wizerunek Jezusa Chrystusa Pantokratora (Wszechwładcy). Zbawiciel ukazany jest w półpostaci, w nimbie krzyżowym przypominającym o Jego śmierci na krzyżu, na którym wypisano greckie litery oznaczające „Jestem, Który Jestem" oraz na jego wysokości skrót IC XC. Prawą dłonią wykonuje gest błogosławieństwa, którego ułożenie palców nawiązuje do greckiego monogramu Jego imienia oraz symbolizuje dwoistość natury Chrystusa (boską i ludzką) i Trójcę Świętą. W lewej dłoni trzyma otwartą Księgę Ewangelii z widocznym tekstem w języku cerkiewnosłowiańskim, co nawiązuje do Jego misji nauczania, obietnicy zbawienia oraz roli Władcy i Sędziego Świata.
Górne prawe pole: Wizerunek Świętego Mikołaja z Miry, Cudotwórcy. Ukazany frontalnie arcybiskup Miry Licyjskiej przedstawiony jest z krótką, siwą brodą, odziany w szaty liturgiczne z omoforionem. Prawą ręką błogosławi, a w lewej trzyma zamkniętą Księgę. Na wysokości jego ramion widnieją postaci Chrystusa i Matki Bożej. Słynął z dobrych uczynków i licznych cudów, stąd uzyskał przydomek Cudotwórca. W słowiańskim folklorze ludowym przypisywano mu rolę kluczową, stawianą na równi z najważniejszymi Świętymi i Archaniołami – jako opiekunowi podróżnych, chroniącemu od pożarów i dbającemu o urodzaj.
Dolne lewe pole: Wizerunek Matki Bożej Bogolubskiej. Kompozycja przedstawia Bogurodzicę w postawie modlitewnej, trzymającą w dłoni otwarty zwój i wstawiającą się u Chrystusa. U Jej stóp, w dolnej części pola, klęczy i gromadzi się w kilku rzędach grupa świętych, hierarchów i ojców Kościoła (m.in. metropolici moskiewscy Piotr i Aleksy), proszących o Jej orędownictwo. U góry widnieje zapisana inskrypcja „Боголюбскія Пр. Бцы".
Dolne prawe pole: Trzej Święci Hierarchowie (Ojcowie Kościoła). Wyobrażenie w całej postaci trzech największych filarów i teologów tradycji bizantyjskiej: świętego Bazylego Wielkiego, świętego Grzegorza z Nazjanzu (Teologa) oraz świętego Jana Chryzostoma (Złotoustego). Święci stoją obok siebie w pełnych strojach biskupich, trzymając w dłoniach księgi.
Bordiura i pasy dzielące kwatery ugrowe, w obramieniu trzy klejma, gdzie umieszczono wizerunki; po lewej świętego Dymitra i Świętej Eufemii (zapisanej jako Ewdimia), po prawej Świętego Grzegorza?
Kompozycja ma wyraźny charakter opiekuńczy i wstawienniczy. Ikona ta została napisana jako ikona rodzinna, w której centralne wizerunki Zbawiciela i Matki Bożej wraz z towarzyszącym im zestawieniem wielkich orędowników, cudotwórców oraz osobistych patronów na marginesach miały chronić domostwo, zapewniać zdrowie oraz duchowe wsparcie dla zamawiających ją wiernych.
Dwie szpongi wpuszczone w tylną część deski Ikony.
Tempera na desce, podkład.
Rosja, XX wiek,
wymiary 44,3/37,2/2,8 cm