-
Oferta od
firmy
-
Stan
używane
Ikona Archanioł Michał, Święta Serafina
W centrum przedstawienia ukazani zostali Archanioł Michał i Święta Serafina, u góry w wydzielonej kwaterze wizerunek Matki Bożej "Władczyni". Maryja ukazana jest w półpostaci, frontalnie, na lewym ramieniu trzyma Dzieciątko, prawą dłonią podtrzymuje berło. Bogarodzica w niebieskiej sukni oraz purpurowo-różowym maforionie. Jej głowę zdobi królewska korona. Chrystus znajduje się w pewnym oddaleniu od twarzy Matki i ukazuje całe swe oblicze, w białych szatach z rozłożonymi rękoma. Chrystus występuje w ikonograficznym typie Chrystusa – Emmanuela.
Po lewej ukazany jest Archanioł Michał, wizerunek jako wojownika, żołnierza odzianego w ubiór przywodzący na myśl ten, który nosili rzymscy legioniści: krótką tunikę okrytą zbroją, czerwony płaszcz, z opuszczonym ognistym mieczem w prawej dłoni, w lewej podtrzymuje tarczę na której ukazane jest Wszechwidzące Oko Boże. Z ramion wyrastają skrzydła – symbol angelos, czyli bycia posłanym.
Wśród Archaniołów najważniejsze miejsce przypada Michałowi, gdyż według tradycji to on jako pierwszy wystąpił przeciwko szatanowi i zbuntowanym aniołom z okrzykiem „któż jak Bóg!” W Piśmie Świętym wymieniony jest kilkakrotnie: jako obrońca ludu Izraela i jeden z przedniejszych książąt nieba w Księdze Daniela oraz jako stojący na czele duchów niebieskich i walczący z szatanem w Apokalipsie Św. Jana. W apokryfach ukazany jest jako ten, któremu Bóg powierzył zadania wymagające szczególnej siły, dlatego wstawia się za ludźmi u Boga, towarzyszy umierającym w obliczu śmierci i ich duszom w drodze do nieba.
Po prawej wizerunek Świętej Serafiny z Antiochii, w białej sukni i niebieskim płaszczu, w prawej dłoni skierowanej ku piersi trzyma Krzyż, w lewej gałązkę palmową.
Święta Serafina, męczennica, żyła w latach ok. 117-138, w miejscowości Windena u pewnej pochodzącej ze znanego rodu kobiety imieniem Sabina. Już w młodości zapałała miłością do Chrystusa, gdy dowiedział się o tym rządca Beryl, doprowadzonej przed sąd rozkazał aby złożyła ofiarę bożkom. Święta Serafina zdecydowanie oświadczyła, że nie wyrzeknie się Chrystusa. Poddawano ją torturom, zawsze jednak w cudowny sposób pozostawała nietknięta, po czym władca rozkazał ściąć ją mieczem.
Tło i bordiura złocone, dekorowane tłoczonymi wzorami geometrycznymi, rozetami, wiciami roślinnymi i medalionami z motywem krzyża. Obramienie ujęte ugrowym pasem.
Olej/tempera na desce, podkład kredowo – gipsowy, złocenia.
Dwa wsporniki pogrążone w sztorcach Ikony.
Rosja k. XIX wieku,
wymiary 31,5/26,5/3,1 cm